Na ten model lokomotywy czekałem zasadniczo od pojawienia się na rynku pierwszej lokomotywy serii SU46 wydanej w skali H0 przez niemiecką firmę PIKO w 2019 roku. Model SU46-037, bo o nim będzie ten artykuł to drugi po SU46-032 (mam nadzieję, że nie ostatni) model lokomotywy z bliskiej mojemu sercu, nieistniejącej już lokomotywowni w Żaganiu. W artykule tym poznacie historię lokomotywy SU46-037, a także opowiem Wam o jednej z ciekawostek, która odróżniała przez kilka lat ten egzemplarz lokomotywy od pozostałych lokomotyw serii SU46.

Kilka słów o historii lokomotywy SU46-037

Lokomotywa SU46-037 mury poznańskiej fabryki imienia Hipolita Cegielskiego opuściła na początku lipca 1977 roku trafiając na ilostan lokomotywowni w Jeleniej Górze gdzie przejeździła blisko 10 lat i 20 lutego 1987 roku jako druga lokomotywa serii SU46 trafiła do Żagania. Na ilostanie żagańskiej lokomotywowni SU46-037 znajdowała się do końca grudnia 2008 roku po czym przekazana została do Węglińca. Jak nietrudno policzyć maszyna ta w Żaganiu przejeździła blisko 22 lata, najdłużej spośród lokomotyw tej serii będących na ilostanie żagańskiej szopy. Przez cały ten okres lokomotywa SU46-037 miała kilka schematów malowania, jednak najbardziej w mojej pamięci utkwił właśnie ten występujący na modelu firmy PIKO z okresu czerwiec 1995 – kwiecień 1998. Z kronikarskiego obowiązku dodam tylko, że lokomotywę skasowano w styczniu 2022 roku na bocznicy w Łazach.

Wykaz modeli lokomotywy serii SU46 firmy PIKO z serii EXPERT

Najnowszy wykaz wszystkich epok według normy NEM 825PL dostępny jest tutaj: nem825PL_de_2023.pdf

* Epoki modeli:
I – 1842 – 1918 (Ia – 1842-1875 / Ib – 1875-1910 / Ic – 1910-1918)
II – 1919 – 1945 (IIa – 1919-1925 / IIb – 1926-1939 / IIc – 1939-1945)
III – 1945 – 1968 (IIIa – 1945-1951 / IIIb – 1951-1956 / IIIc – 1956-1968)
IV – 1968 – 1988 (IVa – 1968-1974 / IVb – 1974-1980 / IVc – 1980-1988)
V – 1989 – 2007 (Va – 1989-1994 / Vb – 1995-2001 / Vc – 2002-2007)
VI – 2008 – do dzisiaj (VIa – 2008-2015 / VIb – 2015-do dzisiaj)

Kilka słów o modelu lokomotywy SU46-037 MT Żagań

Model lokomotywy SU46-037 w schemacie malowania z lat 1995 – 1998 wyprodukowany w skali H0 przez firmę PIKO do sprzedaży trafił z końcem października 2025 roku. Ja moją wersję zakupiłem w internetowym sklepie dcc24.eu za kwotę 1324 zł z wbudowanym cyfrowym dekoderem jazdy i dźwięku firmy ESU, sygnalizacją zgodną z instrukcją Ie-1, a także kondensatorem do podtrzymywania napięcia. Podstawowy model tej lokomotywy w ofercie wymienionego wcześniej sklepu kosztuje 869 zł.

Schemat malowania: Jak ustaliłem schemat malowania modelu lokomotywy SU46-037 występował na żagańskiej lokomotywie w latach 1995-1998. Ustaleń tych dokonałem na podstawie analizy dostępnych zdjęć i dokumentów z naprawy lokomotywy. Okres ten można zawęzić do okresu: czerwiec 1995 – kwiecień 1998. Natomiast po napisie na ostoi modelu (ZDOKP Poznań MT Żagań) można określić, że model PIKO wzorowany był na lokomotywie SU46-037 z okresu czerwiec 1995 – sierpień 1997, bo od września 1997 roku lokomotywa posiadała już napis z przydziałem Zakład Taboru w Czerwieńsku. Moim zdaniem było to jedno z ładniejszych (o ile nie najładniejsze) malowanie lokomotywy spośród pojazdów trakcyjnych serii SU46 będących w tamtym czasie na ilostanie Zakładu Taboru w Żaganiu.

Diabeł tkwi w szczegółach: Po wyjęciu modelu z pudełka pierwsze co rzuciło mi się w oczy to kolor zielony zastosowany w pasie okiennym, na boku pudła i na ostojnicy, który moim zdaniem jest za ciemny! Oczywiście jest to moja subiektywna ocena, ale z tego co jeszcze pamiętam z czasów gdy lokomotywa jeździła w tym malowaniu, był to kolor jaśniejszy. Kolejna sprawa, która „kłuje w oczy” to czołownica pomalowana na pomarańczowo, chociaż należy oddać producentowi to, że pomalowana jest tak jak na lokomotywie tylko częściowo, chociaż nie na kolor żółty tylko pomarańczowy. Szkoda.

Detal na który liczyłem najbardziej, a którego niema na modelu to logo Związku Zawodowego Maszynistów, które umieszczone było na boku obu kabin przy drzwiach wejściowych po stronie maszynisty. Szkoda.

Konstrukcja nad wentylatorami: Kolejnym elementem, którego brakuje w modelu jest konstrukcja zabudowana na dachu, nad wentylatorami za kabiną A. Dość dobrze widać ją na zdjęciu lokomotywy SU46-037 autorstwa Pana Ryszarda Boduszka. Ten element odróżniał przez kilka lat lokomotywę SU46-037 od innych lokomotyw tej serii więc szkoda, że PIKO nie zdecydowało się na wydanie modelu z tym detalem tym bardziej, że nie potrzebna była zmiana całej formy modelu, tylko elementu znajdującego się na dachu, nad wentylatorami.

A co do samej konstrukcji to dowiedziałem się, że miała ona za zadanie ograniczyć wychładzanie chłodnic po wygaszeniu silnika spalinowego. Jak wiadomo jednym z warunków uruchomienia silnika spalinowego na lokomotywie serii SU46 była temperatura wody w obiegu głównym wynosząca 40 °C. Z praw fizyki wiadomo też, że ciepło unosi się do góry, a najwięcej tego ciepła z lokomotywy uciekało z chłodnic, które oczywiście podczas pracy lokomotywy miały za zadanie schładzać wodę w obiegu. Więc aby wydłużyć czas gdy lokomotywa była wygaszona (dobrym przykładem jest tutaj postój lokomotywy w okresie zimowym w szopie, gdzie maszynista będący pod depo biegał co jakiś czas po lokomotywach i je „startował”) w ramach pracy dyplomowej syn maszynisty śp. Zbigniewa Jaszczaka wykonał konstrukcję z zamykanymi klapami od góry, które podczas normalnej pracy silnika spalinowego były podnoszone, co zresztą widać na powyższym zdjęciu, a podczas gdy lokomotywa była wygaszona były zamknięte ograniczając tym samym stratę ciepła z chłodnic. Niestety nie wiadomo czy konstrukcja się sprawdziła. Wiadomo natomiast, że znikła w 1998 roku po wizycie lokomotywy w ZNTK Poznań.

Zdjęcia modelu SU46-037

Anboxing modelu SU46-037 na moim kanale You Tube